Toen ich bekans drij joar aat war begos ich ne de bewoarschool te gèn, ich weet nie of dij school vurre klèèn jung toeoen zoe hède mer allemaan zéé da.  Twoord “kleuterklas” da mos zeker nog uitgevonne wière dink ich want doa ha ich in dièn tèèt noeit van guurd.  Vantêêt warre ter wel dij zoe wa gruter warre dij zeën da dij klèèn kinnekes nog ne de kakschool gonke.  Twar den têêt da der va mère supréëur nog zuleverpapier most meebringe nèt school vur de negerkes va China.  Mère supréëur da war de boas vanne school.  Ich wist toeoen oog nog nie dade negerkes in China woende mer ich dorst da oog nie tegesprièke want daan kreeg der een lap tege oer oere.  Ter warre gooi juffrouwkes bèè enne mieste vielte nogal mee mer doa war oog zoe een aa-jong-dochter bèè moe alle jung schrik van haan.  Inne mullert van heur klas stond zoe een duvelke vur kool in te stoke inne winter en veurkant war doa zoe een grute muil oan vurre kool op te schèppe.  Ich hem oeit hure vertèlle da ze ès ne klenne pakde diè iets mispeutert ha, dij muil van da duvelke opendéé, diè klenne vur dij muil hield en zee dat ze hum int vuur gonk gooie.  Da menneke war toevallig iene van nen twèèling en den anere van dièn twèèling diè war zoe in paniek dat ter de juffrouw tegen heur schene stampde en hulp riep.  Ich dink wel da ze oog wel wist dada è bitteke euver de schreef war want ter is noeit niks van gekome.  Jong, ich dink as da noa nog mos gebeure, datter een juffrouw war dij è jonk zoe vur een open vuur vanne stoof zo hoon en zije dat ze hem ter gonk in gooie, dat sanerdaags de hul school vol logen, peuten en tisten zoat.  Ich dink oog da hul het ministerie van onnerwèès in rep en roer zo stèn en toeoen kos da allemoal.

Toen ik bijna drie jaar oud was, begon ik naar de bewaarschool te gaan, ik weet niet of de school voor kleine kinderen toen zo heette maar iedereen zei dat.  Het woord kleuterklas, dat moest nog uitgevonden worden denk ik want daar had ik in die tijd nog nooit van gehoord.  Soms waren er wel die zo wat groter waren die zegde dat die klein kinderen naar de kakschool gingen.  Het was den tijd dat ge van zuster overste nog zilverpapier moest meebrengen naar ’t school voor de negertjes van China.  Zuster overste dat was de directrice van de school.  Ik wist toen ook nog niet dat de negertjes in China woonden, maar ik durfde ook niet tegenspreken want dan kreeg ge een oorvijg.  Er waren goede juffrouwen bij en de meeste vielen nogal mee maar daar was ook zo een oude jongedochter bij waar iedereen schrik van had.  In het midden van haar klas stond een ronde kachel voor kolen in te stoken in de winter en aan de voorkant was een grote opening om kolen op te scheppen.  Ik heb ooit eens horen vertellen dat ze een kind vast had dat iets mispeuterd had, de opschepopening van de kachel open deed, die kleine voor die opening hield en zei dat ze hem in het vuur ging gooien.  Die jongen was toevallig iemand van een tweeling en de andere van die tweeling die was zo in paniek dat hij de juffrouw tegen haar schenen stampte en hulp riep.  Ik denk wel dat ze ook wel wist dat dit een beetje over de lijn was want er is nooit iets van gekomen.  Jonge, ik denk als dit nu nog moest gebeuren, dat er een juffrouw was die een kind zo voor een open vuur van de kachel zou houden en zeggen dat ze hem er in zou gooien, dat ’s anderendaags heel de school vol psychologen, therapeuten en specialisten zou zitten.  Ik denk ook dat heel het ministerie van onderwijs in rep en roer zou staan en toen kon dat allemaal. 

Wigo